حضرت امام محمدتقی(ع) در دهم ماه رجب سال ۱۹۵ هـ.ق در مدینه متولد شد.امام نهم در سنی حدود ۷ سالگی به امامت رسید و ۱۷ سال رهبری شیعیان را به عهده داشت.دوران امامت حضرت با ۲ نفر از خلفای عباسی- مأمون و معتصم- هم زمان بود و در عنفوان جوانی به دستور معتصم عباسی و توسط همسرش ام الفضل (دختر مأمون) در شهر بغداد به شهادت رسید.
نمونه هایی از اخلاق در کلام و سیره امام جواد(ع) 
حسن خلق؛ شاید گیراتر از «حسن خلق»، واژه ای نباشد که ترسیم کننده روحی زلال و طبعی بلند و رفتاری جاذبه دار باشد.رسول خدا (ص) در مورد امام جواد(ع) فرمودند: «از نسل علی الرضا، فرزندش محمد پدید می آید که فرزندی است پسندیده و در آفرینش از همه مردم پاک تر و در اخلاق از همه نیکوتر است.» (کفایة الاثر، علی بن محمد قمی، ص ۸۴) و خود حضرت جواد(ع) می فرماید: ۳ چیز است که رضوان خداوند متعال را به بنده می رساند، زیاد استغفار کردن، خوی نرم داشتن و زیاد صدقه دادن.(بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۸۱، ب ۱۶، ح ۷۴)
جود و بخشش؛ معروف ترین لقب پیشوای نهم شیعیان «جواد» است.آن امام همام را به سبب عطای فراوانش، به این نام خوانده اند، نام جواد، یادآور بخشش و احسان خداوند است که در نام مقدس حضرت امام محمدتقی(ع) بدان توجه شده است و کرامت و احسان آن حضرت و پدران بزرگوارش را در اذهان زنده می کند.
مردم داری؛ یکی از ضرورت های اخلاق مسلمانی و معاشرت مکتبی، «مردم داری» است، یعنی با مردم بودن، برای مردم بودن، در خدمت دیگران بودن، شریک درد و رنج و راحت و غم دیگران بودن.حضرت جواد(ع) می فرماید: «سه خصلت جلب محبت می کند؛ انصاف در معاشرت با مردم، هم دردی در مشکلات آن ها، هم راه و هم دم شدن با معنویات.» (بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۸۲)
نقدپذیری؛ صلاح و اصلاح فرد و جامعه، در سایه «شناختن عیوب» و تلاش برای «زدودن عیوب» محقق می شود.این شناخت، هم در خود ما و نسبت به اندیشه ها و عمل های خودمان است، هم نسبت به دیگران.زمینه ساز این عیب زدایی هم «تذکر» از سویی و «تنبه» و «اقدام» از سوی دیگر است.حضرت جواد(ع) پذیرش نصیحت از کسی که او را نصیحت کند از خصایلی می داند که مومن به آن نیاز دارد.(بحارالانوار، ج ۶۷، ص ۷۸)
عزت نفس؛ «کرامت نفس»، ارزشی برتر از معادلات و محاسبات منفعت گرایانه و مادی دارد.حضرت جواد(ع) در اهمیت این موضوع می فرماید: «عزت و شخصیت مومن در بی نیازی و طمع نداشتن به مال و زندگی دیگران است.» (بحارالانوار ج ۷۲ ص ۱۰۹)
رفاقت و دوستی؛ در منابع دینی، در این که «دوست خوب» کیست؟ و با چه کسانی باید دوستی و مودّت داشت و از معاشرت و همنشینی چه کسانی باید پرهیز کرد و...احادیث بسیاری است، با رهنمودهای کاربردی و جالب.امام جواد(ع) می فرماید: «معاشرت و همنشینی با بی خردان و افراد لاابالی سبب فساد و تباهی اخلاق خواهد شد و معاشرت و رفاقت با خردمندان هوشیار، موجب رشد و کمال اخلاق می باشد.» (بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۸۲)